POVRATAK

Kad moj prah, Tvorce, mirno predje
U grumen gline uzezene,
Tad nece vise biti medje
Izmedju tebe i izmedj mene.

Kad svrsi ropstvo dva nacela
Duha i tela, zla i dobra,
Pasce tad uza svih pocela
U zadnjoj berbi koju obrah.

I postajuci bezoblican,
Na povratku svom starom putu-
Tebi cu biti opet slican,
I prvom danu i prvom minutu.

Nosec u saci pregrst sunca,
U zenicama neba komad,
Sici ce najzad sa vrhunca
Taj astralni i vecni nomad!