Istorija Pariza



Grad je nastao u III vijeku prije nove ere tako što je grupa keltskih ribara (poznatih po imenu Parisi) naselila Ile de la Cite, malo ostrvo na kome je i danas centar Pariza. Naselje je nazvano Lutecija- mjesto opkoljeno vodom. Godine 52. p.n.e. Cezar osvaja grad. Germanska plemena osvajaju ga u III vijeku, a 150 godina kasnije (451. godine) Huni sa Atilom na čelu kreću na Pariz. Tada izvjesna Ženjev obećava da će spasiti grad- molitvom. I čudo se zaista dogodilo. Iz nepoznatih razloga Huni su krenuli u drugom pravcu, a Ženevjev je proglašena sveticom, zaštitnikom grada. U V veku u Galiju prodiru Franci i njihov kralj CLOVIS proglašava Pariz prestonicom franačkog kraljevstva (odatle ime Francuska). Pariz je takođe i rezidencija grofa Eudes koji odbija napad Normana 886. godine. Dolaskom dinastije Kapetien pospješuje se razvoj grada čiji se napredak zasniva na riječnoj trgovini.U XII Pariz postaje grad na glasu- započinje gradnja Notr Dama i Luvra. Dok su se na desnoj obali Sene razvijale ekonomske aktivnosti, na lijevoj obali je 1215. godine osnovan univerzitet. Pod Karlom V Pariz dobija novi pojas zidina.Srednjovjekovni Pariz je centar umjetnosti i intelektualnog života Evrope. U XVIII vijeku Pariz predstavlja jedno od prvih kulturnih središta Evrope, okružen zidinama poreznika, broji u to vrijeme 600. 000 stanovnika. Grad koji je u doba moderne monarhije doživio duboku transformaciju, biva jedno vrijeme istisnut od Versaja gdje se Luj XIV nastanjuje 1682. godine, a Pariz konačno postaje prijestonica među prijestonicama. Glavna scena velike francuske revolucije (pad Bastilje, stvaranje Pariske komune), Pariz je, takođe, mjesto izbijanja revolucija 1830. i 1848. godine. Svakako najzaslužniji za današnji izgled grada je veliki urbanista XIX vijeka, Baron Hausman koji grad mijenja iz temelja. On je tvorac arondismana (na koje je grad podjeljen), njegova je ideja da glavne tačke grada budu veliki trgovi u koje će se ulivati široki bulevari, on je projektovao Operu, Bulonjski i Vincennes park... Grade se velike urbane perspektive, teritoriji Pariza pripaja se 11 perifernih opština. Na taj način se, 1860. godine, broj arondismana u glavnom gradu penje sa 12 na 20, a buržujske četvrti koncentrišu se u njegovom zapadnom dijelu. Pad Pariske komune (mart-maj 1871.) utiče na promjenu opštinskog statuta grada, zbog čega on ostaje bez gradonačelnika.Kao mjesto održavanja nekoliko svjetskih izložbi (1878, 1889, 1900), Pariz se afirmiše kao jedna od velikih kulturnih prijestonica koja broji, 1900. g. 2,5 mil. stanovnika. Od 1940. do 1944. Pariz živi pod njemačkom okupacijom. Godine 1975. proglašen je teritorijalnom zajednicom, koja je istovremeno i opština i departman, a od 1977. godine gradom upravlja izabrani gradonačelnik kome pomažu, počev od 1983. , savjeti arondismana predvođeni gradonačelnicima arondismana
 

                                                                                         nazad na početak