Nikolaj Vasiljevic Gogolj rodjen je 1809. godine u Sorocincima u Mirgorodskom okrugu. Skolovao se u Poltavi, zatim u Njezinu, gde se osecao strancem, kao da je “zalutao u tudjinu”. Skolovanje nastavlja u Petrogradu, u kome ce upoznati jedan drugi svet, svet sitnih cinovnika, malih ljudi,o cemu ce takodje pisati u svojim Petrogradskim pricama. Bio je profesor istorije na univerzitetu, ali bez uspeha.

Gogolj je bio prijatelj pesnika romanticara – Zukovskog i Puskina. Napustio je profesiju predavaca i posvetio se knjizevnosti. Prva njegova zbirka pripovedaka je Veceri na salasu kod Dikanjake (1831), a druga, pod istim naslovom, izlazi naredne, 1832. godine. Sledece njegove zbirke su Arabeske, zatim knjiga Mirgorod, u kojoj je i velika pripovest Taras Buljba. Potom dolaze Petrogradske price.

Njegov kriticki realizam posebno ce do izrazaja doci u antologijskoj prici Sinjel, kao i u prvom delu romana Mrtve duse i komediji Revizor.

Pred kraj zivota, u dva navrata, 1845. i 1852.godine, spaljivao je nastavak, drugi deo svojih Mrtvih dusa.

Gogolj je slikao svakodnevni zivot, prvenstveno sumornu i mracnu stranu zivota. Opisivao je:

- zaostalost sela i siromastvo seljaka
- predanja, verovanja i fantasticne predstave coveka na selu
- epsku proslost, junake i podvige koje ce suprotstaviti nistavnoj stvarnosti
- sitne cinovnike, podanistvo i strah, na jednoj strani, i bezosecajnost i tiraniju, na drugoj strani

Svojim delom uticao je na srpske pisce: na komediografski rad Branislava Nusica (Sumnjivo lice), Milovana Glisica i na Stevana Sremca.