Aleksej Aleksandrovič Karenjin
Karenjin je jedna vrlo neromantična i pomalo dosadna osoba. Stalno gleda na sat i uvijek ima unaprijed izračunato šta i kada treba učiniti, što ga čini vrlo predvidljivim. Njegov odnos prema Ani u braku čisto je formalan, i njihov je brak dosadan i monoton, što Anu čini željnom uzbuđenja, željnom prave i strastvene ljubavi. Pošto društvo ima veliki uticaj na Karenjina, čini se da upravo društvo i upravlja njegovim postupcima. Njemu je važnije šta će drugi govoriti o njegovom braku nego njegova vlastita sreća. On je kontrantan lik Ljevinu što se tiče religije. Dok Ljevin na kraju pronalazi Boga u sebi, Karenjin čini upravo suprotno jer njegovo hrišćanstvo slabi i postaje lak plijen Lidije Ivanovne, žene koja koristi svoju tzv. religiju kao sredstvo zadržavanja Karenjina blizu sebe i dalje od Ane. Karenjin je na kraju željan osvete.
Ako Tolstoj kao važnu figuru bira pretežno negativan lik,onda ga pokazuje kao ličnost unutrašnje relativno krutu,pravolinijsku,konvencionalno sputenu čak i u njenim kolebanjima. Ali on ga dovodi u situacije koje će uzdrmati ovu prividno bezbjednu konvencionalnu životnu osnovu,iznuditi nove probleme i time pokrenuti lik.To je najjasnije upravo u Karenjinovom slučaju.Uprkos svojoju suštini konvencionalnoj ljubavi prema Ani,usljed njene preljube s Vronskim on biva ljudski još ukrućeniji,još se potpunije preobraća u birokratsku mašinu.Tek kad stoji pored postelje smrtno bolesne Ane i kad Anine patnje djeluju na njega fizičkom neposrednošću,popuštaju malo ukrućeni elementi njegove ličnosti što automatski djeluju,a u njegovom pokopanom ljudskom jezgru počinje da se miče nešto slično životu.Pošto je to isuviše slabo da dovede do uspostavljanja novih ljudskih odnosa između njega i Ane,Karenjin ponovo pada u duhovno mrtvilo.Njegove kasnije ''ljudske'' crte samo su još dvoličnost,samo još religiozno maskiranje figurativno mrtvog birokrate.
|
|
|
|
|
|