Iako upoznat sa postojanjem i sadržinom dokumenta, nesudeni prestolonasljednik, Aleksandar sa bratom Konstantinom oblaci Prusku uniformu i ceka oca. Postavši gospodar Rusije, Pavle na umu ima samo jedno: uništiti sve što je njegova majka ustanovila i nastaviti nit istorije od ubistva njegovog oca 1762. godine. Saznavši za caricinu smrt princ De Linj je uzviknuo: „Katarine Velike (nadam se da ce Evropa potvrditi to ime koje sam joj dao), Katarine velike više nema. Užasno je izgovoriti te reci! Ugasila se najsjajnija zvezda koja je obasjavala našu hemisferu!” Ali iza nje su ostali rezultati: uništenje Turske sile, pripajanje Krima i crnomorskih luka, podjela Poljske, Ermitaž, Smoljni institut, Mramorni i Taurijski dvorac, ogromna ekonomska, politicka i kulturna moc Rusije koja je tada bila vodeca svjetska sila. Po carevom naredenju, mrtvacki kovceg njegovog oca Petra III svecano je prenešen iz grobnice manastira Aleksandra Nevskog u Zimski dvorac, gde je, ukrašen znacima carske vlasti, izložen pored Katarininog kovcega u dvorani sa stubovima. U Petropavlovskoj sabornoj crkvi sahranjeni su jedno do drugog dvoje ruskih vladara, rodaka u drugom kolenu, koji su došli kao djeca, jedno iz Kila, drugo iz Cerpsta, da bi vladali zemljom ciji jezik, spocetka, nisu znali i ciju vjeru nisu ispovjedali. I dok je Petar vladao svega šest mjeseci, Katarinina vladavina je trajala 34 godine. Ali za njihovog sina otac je bio važniji i on samo želi da poživi dovoljno dugo da bi uništio sve što je njegova majka sagradila. Odmah nareduje da se otvori Potemkinov mauzolej i da se razbacaju njegove proklete kosti. Cetiri i po godine kasnije, pošto je maltretirao zemlju svojim nastranostima, Pavle je ubijen. Sin Pavla I, neodlucni, tajanstveni Aleksandar, u precutnom dogovoru sa zavjerenicima, popece se na ruski presto. I tako ce se još jednom izvršiti volja Katarine Velike, uprkos svim vjetrovima i olujama.